menuankieta

W tym roku szkolnym zamierzam:

Pokaż wyniki
ankieta
Logo BIP
  • Odwiedziło nas: 236797 osób
  • Do końca roku: 67 dni
  • Do wakacji: 244 dni

18-411 Śniadowo

ul. Łomżynska 29

Tel: (86) 217-61-43

Sobota, 2014-10-25

Imieniny:

Ingi, Maurycego

O szkole

Jesteś tu: » Strona główna » O szkole

Misja szkoły:


MÓW DZIECKU, ŻE JEST DOBRE,


ŻE MOŻE,


ŻE POTRAFI.


J. Korczak

 

 


 

HISTORIA SZKOŁY PODSTAWOWEJ W ŚNIADOWIE OD 1815

 

 

Z zebranych dokumentów kościelnych „ Akta introdukcji X Jana N. Dąbkowskiego i całego inwentarza kościoła" oraz Wizytacja Jeneralna przez J. W. Wierzbowskiego biskupa augustowskiego i sejneńskiego kościoła parafialnego w osadzie Śniadowie odbyta" wynika, że już w roku 1815 istniała tu szkoła parafialna. Nauczyciel wyznania prawosławnego nazwiskiem Popow sam wykłada dzieciom wszystkie przedmioty. „Ponieważ proboszcz nie ma w niej żadnego udziału przeto wiadomości o niej dać nie może sądzić, że szkoła ta powstała w roku 1814 po kasacji Zakonu Jezuitów, ze środków Komitetu Edukacji Narodowej jako, że ziemie te zostały jej przyznane". Tyle na temat powstania szkoły w wieku XIX podają dokumenty. Przed I wojną światową w Śniadowie była szkoła gminna z dwoma nauczycielami i czterema klasami tj. wstępną, pierwszą, drugą i trzecią. Językiem wykładowym był rosyjski; uczono przedmiotów: j. rosyjskiego, j. polskiego, arytmetyki, historii i śpiewu. Jednocześnie uczyły się dwie klasy. Budynek był wynajęty, izby lekcyjne ciasne, ilość uczniów około 60. Do szkoły było bardzo trudno się dostać, uczniowie oczekujący na możliwość „pobierania nauki" przekraczali wiek szkolny o kilka lat. Stosowano karę cielesną. Te dzieci, które nie dostały się do szkoły, a których rodzice chcieli kształcić, uczyły się tajnie, przeważnie u uczniów szkół gimnazjalnych, którzy przerwali naukę z różnych powodów, bądź wyrzuconych ze szkoły za „nieprawomyślność". Na terenie Śniadowa oraz okolicznych wsi takich „tajnych szkółek" dla kilku uczniów było około pięciu (jedna z nich była w domu dróżnika kolejowego, a prowadził ją jego syn wyrzucony z gimnazjum). W razie wykrycia „szkółki" nauczycielowi groziło więzienie i zsyłka na Sybir. Pierwsze lata II Rzeczypospolitej przyniosły pewną poprawę, ale nie zaspokoiły potrzeb w tym względzie. Nadal istniała szkoła 4- klasowa, ale z dwoma nauczycielami i dwoma ciągami „A" i „B". Zniesiona została klasa wstępna.W roku 1918 została założona szkoła powszechna z 4 nauczycielami i około 100 uczniów w części pochodzących z okolicznych wsi i szkół jednoklasowych z miejscowości Jakać Dworna, Jastrząbka Stara, Duchny Stare i Sierzputy Zagajne. Przeciętna odległość ze szkół w terenie do szkoły 6-klasowej wynosiła około 5 km przebywanych bardzo złymi drogami bocznymi pieszo. Po „reformie jędrzejewiczowskiej" w 1932 roku powstała  7-klasowa publiczna szkoła powszechna z 10 nauczycielami i 7 klasami: I- IV w ciągu „A" i „B", V- VIII tylko klasy pojedyncze. Szkoła mieściła się w trzech budynkach wynajętych: dwie klasy IV A i B w budynku, gdzie obecnie stoi blok mieszkalny przy ul. Rynek, klasy I A i B oraz II A i B w budynku przy ul. Ostrołęckiej. Pozostałe klasy mieściły się na „Przytułach" w odległości około 1, 5 km od centrum z dojściem bardzo złą boczną drogą. Budynek prywatny rodziny Pianków nie był przystosowany do potrzeb szkoły. Do roku 1939 szkoła nosiła nazwę: Siedmioklasowa Publiczna Szkoła Powszechna. Jej kierownikiem był p. Wawrzyniec Szczepanek. Nauczycielami byli: p. K. Mikłaszewicz, p. Izabela Piórkówna, p. Helena Szczepanek, p. Wanda Liskowacka, p. Sałapatek- praktykantka, pracowała rok bez wynagrodzenia, p. Korytkowski prowadził drużynę harcerzy, ksiądz Gołębiewski prefektnauczyciel religii , p. Helena Jankowska- później nauczycielka historii w Liceum Ogólnokształcącym w Łomży. Po zajęciach lekcyjnych ćwiczył chór szkolny i aktywnie działało kółko artystyczne, których pracą kierowała p. I. Piórkówna, niezwykle uzdolniona i pracowita, grała na skrzypcach i pianinie.
Szkoła posiadała jeden odbiornik radiowy. Audycji słuchała młodzież podczas dużej przerwy. Był to odbiornik głośnikowy. Niektórzy mieszkańcy posiadali radioodbiorniki na słuchawki, ale w tym czasie tylko jeden mieszkaniec Śniadowa posiadał radioodbiornik głośnikowy. W latach 1939-41 szkoła mieściła się na ,,Przytułach". Była zreformowana na wzór X-latki sowieckiej. Dlatego były klasy I-VI. Nauczyciele pozostali ci sami, którzy uczyli do wybuchu wojny, ale dyrektorem został p. Wasilewski przybyły z ZSRR. Uczył także p. Malczyński- polonista, którego aresztowano i wywieziono na Sybir. Rosjanie stworzyli tam również szkołę dla swoich dzieci z rosyjskim językiem wykładowym. Były to klasy I-VI liczące po kilkoro dzieci. Po wybuchu wojny niemiecko-sowieckiej w czerwcu 1941 r. szkoła przestała istnieć.

 

 

Akt nadania



Opracowanie: szkolnastrona.pl